De Diplomaat kon nog wel eens ongelijk krijgen betreffende het huwelijk tussen Wika en Drifters. Misschien zou er zelfs wel een tweede huwelijksbootje gaan. Bakker Mo had Fatima, het nichtje van Achmed, te logeren. En de geruchten gingen dat ze er niet was om geitenwollen onderbroeken voor Achmed te breien. Bakker Mo vond dat zijn roekeloze zoon maar eens moest huwen. Laatst moest hij hem weer bijspringen bij het faillissement van diens im- en exportbedrijfje. De enige die daar vanzelfsprekend geld aan verdiende was boer Braat omdat die op verliesgeving had ingezet. Fatima had zelfs voor Oudegrapse begrippen een tamelijk ouderwets modebeeld. Ze ging gekleed in een zwarte soepjurk die tot over haar voeten hing. Over haar hoofd droeg ze een slonzig, donker sjaaltje. Iedereen in het dorp maakte haar belachelijk, behalve De Diplomaat. “Een schoonheid. Die juten zakken verbergen een ravissante schoonheid”. Hij wees de omstanders op haar bevallige manier van lopen. “Bevallig lopen. Dat mens heeft de waggelgang van een dromedaris,” schamperde boer Braat. “Dat lijkt alleen maar zo door die rare draperieën van haar, maar je moet daaronder kijken.” En als er iemand onder de kleren van een vrouw kon kijken dan was dat De Diplomaat wel.
Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl
Oudegrap, Led Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten