(Afl. 83) TUMULT ROND NOG ONGEBOREN LEVEN

Bezorgd boog Krelis zich over de kruiwagen waarin Barbarella half voor pampus lag. De bollende buik stulpte alle kanten uit. “Gelukkig, het zijn vroegtijdige weeën,” mompelde Krelis, naast kroegbaas ook vroedvrouw. Het leek wel of het nog ongeboren leven een ledenvergadering van de plaatselijke voetbalvereniging hield, zo zeer gingen ze te keer. De volgende dag stonden alle potentiële vaders rond het bed van Barbarella. Krelis, naast burgemeester, politie, officier van justitie, vakbondsleider van aspergestekers, ook potentieel vader, depte haar voorhoofd. Ondertussen ruziede elk met ieder over het alleenrecht van vaderschap. Mammademos, de grote Griekse neger, was helemaal komen overvliegen om het vaderschap op te eisen. Hij en Achmed probeerden elkaar met de schouders opzij te duwen. Verderop in de kamer betwistten Stultus, Kraak en De Diplomaat elkaar het vaderschap. Ferm stapten Wika, Ira en Gnomé binnen. De laatste klom behendig op het bed en eiste de aandacht. De mannen moesten weg, de deur uit. Tegen de tijd dat de kindekes het leven zagen mochten ze terug komen. Opgelucht dropen de mannen af om beneden in de gelagkamer verder te kibbelen.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement.

 

 

 

(Afl. 83) SCHUURFEESTJE

Deze avond was het schuuravond voor kinderen van twaalf tot zestien in de Oude Herberg. De jongens omhelsden de meiden stevig van achterlangs en schuurden hevig met hun edele delen tegen de keurig bedekte billen van de meiden. Wika, veel te oud voor dit soort spelletjes, stond vetsmekend voorovergebogen met de handen op de grond in de hoop dat een van die tieners haar kwam schuren, maar daar stonken zij  mooi niet in. Drifters daggerde de geitenleren barkruk en Kraak swaffelde het bierglas dat voor hem op de bar stond. Krelis, naast uitbater, burgemeester, politieagent, ook wetenschapper in onschuldige aberraties, vroeg zich af of dit allemaal wel gepast was. De Diplomaat genoot met volle teugen van de alom heersende euforie. “Gaat wel lekker, hé,” schreeuwde hij in het oor van Drifters die hem glazig aankeek. Ergens in een hoek stampten enkele occupy’ers van het erf van boer Braat een vrolijke klompendans op de met zand bestrooide vloer terwijl Ira haar oude beroep van paaldanseres weer vol verve ten tonele bracht. Opeens sloeg de deur open en klompte boer Braat op zijn glanzend roze klompen binnen. Op datzelfde moment viel de muziek stil. Iedereen stond aan de grond genageld, als het ware gevangen in een foto. In deze kortstondige vereeuwiging kreeg je een prachtig zicht op de gelukszalige gelaatstrekken van de kleine Jan Willem, voor eeuwig gevangen in een orgasme, of op de bolle, rode, blauwdooraderde appelwangetjes van De Diplomaat en zijn kachelhoed die onwaarschijnlijk scheef stond, op het punt te vallen. “Barbarella … ! Barbarella,” echode het door de ruimte.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement.

 

 

 

(Afl. 82) VAN M’N LALA EN M’N TRALA

“Hij heb ze lala* in een trala** hangen”, schaterde Achmed terwijl hij de inburgeringscursus verliet. “Laat hem met zijn zuster mekkeren***,” gierde Ira. Drifters rende verwildert achter ze aan. Hij had nog allerlei vragen over koekhappen, zakkenlopen en klompendansen. “Jullie zijn gezakt, jullie zijn gezakt,” riep hij huilend terwijl de cursisten lachend de Oude Herberg in doken. Het wilde maar niet tot hem doordringen waarom niemand met hem wilde spelen. Hij had toch het beste voor met Oudegrap? Toevallig kwam Wika de hoek om fietsen en toen ze Drifters daar zo zag , brak haar hart. Hij stond midden op het plein, de  schouders naar beneden, de armen bungelend, de mond half open en met een gekwelde blik in de ogen. Ze zette haar fiets op de standaard en snelde naar hem toe. “Wat scheelt er lieverd, wat scheelt er.” Beschermend sloeg ze haar armen om hem heen. “Zij zijn geen echte Oudegrappers,” snikte Drifters, “zij zijn geen echte Oudegrapper.” “Eigenlijk ben jij ook geen echte Oudegrapper, wist je dat?” “Ik ben wel een echte Oudegrapper.” Stampvoetend liep hij over het plein. “Ik heb ook een lala en een trala en ik kan mijn eigen zuster zelf wel mekkeren”,  schreeuwde hij luidkeels zonder dat de betekenis van de woorden tot hem doordrongen. Hij haatte ze, die nieuwe Oudegrappers.

*Oudegrapse straattaal voor penis 

**Oudegrapse straattaal voor hoer

***Seksueel getint Oudegraps gezegde: niet helemaal duidelijk of hij het met de geit, de zuster, of de geit én de zuster moet doen.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

<a href=www.lichteberg.nl/abonnement.htm>Klik dan hier voor een gratis abonnement.</a>

 

 

 

(Afl. 81) INBURGERINGSCURSUS

Met enige moeite wist Drifters te bedingen dat Achmed, Stultus en Ira verplicht aan een Oudegrapse inburgeringscursus deel moesten nemen. Daarbij eiste hij zelf de vragenlijst samen te mogen stellen. Omdat hij van veel niets wist stelde hij vragen samen waarop hij totaal geen antwoord kende. Zo vroeg hij zich bijvoorbeeld af in welk land De Diplomaat voor het laatst diende. Ook wist hij niet goed of Barbarella nu wel of niet tijdens haar zwangerschap menstrueerde. En ondanks dat hij twee certificaten ‘rechten’ op de vrije boerenvolksuniversiteit behaalde wist hij niet wat de functie van officier van justitie inhield. Drifters verafschuwde haring maar liet zich desondanks graag aan de haringkar zien om zijn kiezers te paaien. Alleen wist hij maar niet of hij zijn haring aan stukjes met prikkertjes moest eten, of aan één stuk, aan de staart, naar binnen moest slikken. Laat staan dat hij wist of je er als rechtgeaarde Oudegrapper nu wel of geen stukje zuur bij moest eten. Al die vragen hielden hem bezig. Zei je nou doei, of dug als iemand de haringkar verliet. Hij wist het niet en het verwarde hem allemaal, maar hij wilde er zo graag bij horen. Omdat de drie examinanten van elkaar afkeken waren bijna alle antwoorden eensluidend: De Diplomaat diende voor het laatst buiten Oudegrap, Drifters vinkte dit fout. Over de menstruatie moesten ze het antwoord schuldig blijven, Drifters vinkte dit goed. Haring at je met couscous, hier aarzelde Drifters. En bij het afscheid zei je houdoe, met nou daarvoor. “Nou, houdoe”. Drifters wilde dit goed rekenen maar besloot toch maar voor fout te gaan. Alleen over de officier van justitie waren de meningen verdeeld. Volgens Ira moest je met zo iemand naar bed wilde je asiel krijgen en volgens Stultus moest je daar geld voor betalen.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Neem dan een gratis abonnement.

 

 

 

(Afl. 80) ZES KINDEKES JEZUS

Onbekommerd nipte De Diplomaat, zoals altijd aan de toog gezeten, zijn kopstootjes weg. Ira en Wika zaten aan een tafeltje. Moedeloos legde Ira haar zware, vergrote borsten te rusten op het tafelblad. Haar zanger, die van het lied ‘alleen van grote tieten kan ik genieten’ had het dorp al lang en breed verlaten. Wika krabde vreugdeloos aan haar bijgeknipte labia. “We zijn er in gestonken, meid.” “Gelukkig heb ik niets aan mijn lippen laten doen” verzuchtte Wika. Een jaar geleden waren volle lippen nog in de mode, maar vanwege de crisis zag je steeds meer smalle, verbeten lippen. “Heb je er echt niets aan laten doen,” vroeg Ira terwijl ze jaloers over Wika’s lippen wreef. “Nee, echt niet, meid, dit is volkomen naturel,” antwoordde Wika trots, haar lippen nog steviger tegen elkaar  aan knijpend.  Barbarella, inmiddels in de achtste maand, voegde zich zwaar kreunend bij de twee. Meewarig keek Wika haar aan. “Gaat het een beetje.” “Of het een beetje gaat. Achttien kilo kind, hoor, draag ik nu.” Achttien kilo kerstkind. Krelis, naast burgemeester, rechter, officier van justitie, vakbondsleider van aspergestekers en nu ook verloskundige, had uitgerekend dat ze 25 december zou bevallen. “Zes zondagskinderen, Babs. Prijs je gelukkig.” Barbarella prees zich allerminst gelukkig. Zes koters van zes verschillende vaders in één buik.

 

Oudegrap,  Led Ledelich

 

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Neem dan een gratis abonnement.

 

 

 

(Afl. 79) NIET BIJ VILTJES ALLEEN

“Krijg ik nog terug van je,” vroeg Gnomé die met het viltje van drieduizend zwaaide. Maar dat kon niet de bedoeling zijn. Omslachtig zei Krelis dat Gnomé die drieduizend leende en dat ze in termijnen terug moest betalen. Daar moest ze dan wel wat rente over betalen, een ietse pietsje, zeg zes procent en dat over vijf jaar. “Maar dan ben ik het dubbele kwijt aan het eind van de rit.” “Juist, nu komt het.” Geduldig legde Krelis uit dat hij over tien jaar zesduizend euro had gespaard van haar centjes. “Daar kan ik je dan weer zestigduizend van lenen, maar omdat tien jaar nogal lang duurt en ik je vertrouw kan ik je dat nu al lenen.” Met boer Braat had hij afgesproken dat hij maar tien procent van het geleende in kas hoefde te hebben. Enthousiast pakte hij weer een viltje en schreef er met vette letters een zes en vijf nullen op. “Dit kun je allemaal besteden.” “Dus ik kan alles kopen met geld dat er niet is?” “Nou, niet is, niet is, dat zie je verkeerd,” aarzelde Krelis die ook niet zo veel van het door boer Braat bedachte systeem begreep. “Uiteindelijk komt het er op neer dat jij een heleboel ‘niks’ hebt en ik een beetje minder ‘niks’?” “Nee je begrijpt het niet, je kunt er wel van alles voor kopen.” “Goed, dan koop ik er een huis van, en als ik dan geen bierviltjes meer over heb om je terug te betalen?” “Ja, dan heb ik een huis en jij ‘niks’.” “Maar je had zelf niks?” Nadenkend plukte Krelis aan zijn denkbeeldige sikje. “Dat is het mooie, dat zei boer Braat ook al.” Gemakshalve vergat Krelis dat boer Braat nog heel wat viltjes van hem te goed had vanwege de pacht van de Oude Herberg. “Maar dan heb ik nog minder niks dan jij,” mopperde iemand. Opeens zwaaide iedereen met beduimelde bierviltjes. Gnomé hield het voor gezien en dribbelde vrolijk de deur weer uit, het bierviltje achterlatend op de bar. “Niks! Naks! Niente! Nada! Noppes!” klonk het achter haar.

 Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl

 Oudegrap,  Led Ledelich

 

(Afl. 78) PLEISTERS EN EEN BIERVILTJE

Vanaf  het erf van boer Braat klonk een protestzanger die zich afvroeg of hij te min was vanwege gebrek aan een Mercedes Benz, wat iedereen wel vond maar niemand hardop uit durfde te spreken. “Wat ze allemaal niet durven te vragen,” sprak Drifters verontwaardigt, onderwijl nippend aan een kruidenbittertje. Inderdaad kwamen de bezetters met hele lijsten: pleisters wilden ze, gaasverband en maandverband, olie voor op het vuur, brandhout. “Zelfs gaskamer,” las Stultus hardop. “Jij mag die inburgeringscursus van je wel overdoen, Stultus, gaskachels staat er, gaskachels.” Gnomé, die zich nauwelijks nog onder de mensen begaf, dribbelde de gelagkamer binnen, gevolgd door Ira die zwaar voorover gebukt liep vanwege een borstvergroting. Ze had het aangelegd met de protestzanger die ook het erotische nummer ‘alleen van grote tieten kan ik genieten’ had geschreven. Behendig klom Gnomé op een kruk en keek parmantig om zich heen. Majestueus tikte ze met haar babyhandje op de rand van de toog en bestelde een dubbele kopstoot. “Heb je drie euro in kas, Krelis,” vroeg ze. “Drie,” antwoordde hij stoer,” ik heb er wel driehonderd.” “Dat is heel mooi, Krelis, dan wil ik drieduizend euro van je lenen.” Dit moest kunnen. Hij pakte een bierviltje en schreef daar met grote ronde letters ‘3000 euro’ op. “Mag ik dan gelijk afrekenen,” vroeg Gnomé vriendelijk. Ze reikte hem het viltje. “Heb je terug van 3000?”

Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl

 Oudegrap,  Led Ledelich

 

(Afl. 77) HULP VAN BOVEN

Er werden allerlei acties ondernomen om het arme negerjongetje te helpen. Zo kreeg elke inwoner van Oudegrap een brief in de bus met het verzoek om geld op een rekening te storten: ‘mijn naam iese Milton Loele, iek Oegandeese oom, jij elp arme negerjongetje met héél veel geld. Jij stort op rekening … .’ Krelis ergerde zich meer en meer. “Te stom om voor de duvel te dansen” bleef het maar door hem heen zingen. En opeens verscheen er een Goddelijke verschijning aan het firmament die met zoet gevooisde stem fluisterde: quantummechanika, quantummechanika. En het beeld verdween net zo plotseling weer als het verscheen. “Quntummechanica”, sprak hij hardop in zichzelf. “Wat zeg je nou,” vroeg De Diplomaat die aan de toog gezeten in straf tempo zijn kopknetter wegwerkte. “We moeten dat arme negerjongetje helpen.” “Dat vind ik nou ook.” “We bieden hem een opleiding aan.” “Dat is mooi!” “Ja, heel mooi. Wist je dat we hier in Oudegrap een nijpend tekort aan quantummecaniciens hebben?” “Het is niet waar, man.” “Het is wel waar.” Die studie moest dan niet op lullig mavo niveau, vond Krelis, nee, gelijk universitair, daar hadden ze pas wat aan in Oudegrap. “Én, het mes snijdt aan twee kanten, Diplomaat, het arme negerjongetje heeft daar zelf ook heeel veeel aan.” Wel diende het arme negerjongetje de tentamens van het eerste trimester binnen een maand te halen. “Maar dat redt hij nooit.” “Nee, dat redt hij nooit,” antwoordde Krelis voldaan.

 

Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl

 

Oudegrap,  Led Ledelich

 

(Afl. 76) DANSEN

Het stak Drifters nog het meest dat er een arm dakloos negerjongetje bij de bezetters bivakkeerde en hij sommeerde Krelis onmiddellijk dit sujet, zo noemde hij het arme negerjongetje, uit het dorp te verwijderen, terug naar land van herkomst. Krelis zat hier danig mee in zijn maag. Voldeed hij aan dit dwangverzoek dan keerde de bezetters, én de dorpsbewoners zich geheid tegen hem. Beschermde hij het arme negerjongetje daarentegen dan zou dit wel eens zijn baan als burgemeester, officier van justitie en korpschef. kunnen kosten. Dit allemaal door de macht van Drifters en zijn politieke partij de POO (Partij voor de Ontvreemdeling van Oudegrap). Daarnaast worstelde hij ook nog eens met de ordehandhaving daar hij gehoord had over de naderende rellen met de Hells Angels. Dit liep gelukkig met een sisser af omdat ze met hun angstaanjagende tatoeages de bezetters af probeerden te schrikken. De bezetters echter, waaronder een jongste bediende en een mevrouw van de koffiekamer, toonden zelf onverschrokken hun op de huid geprikte prentjes waardoor de Hells Angels, nog wel zwaaiend met hun klapperpistooltjes, van schrik de aftocht bliezen. De man met de gleufhoed probeerde hen nog door het maken van malle bokkensprongen over te halen om te blijven. Het volk maalde er allang niet meer om. “Het arme negerjongetje moet blijven,” scandeerden ze met luide stem. “Dat jochie is een aanwinst voor ons dorp,” sprak Kraak, zoals altijd behept met het lot van de onderdrukte medemens. “Wel nee, die arme negerjongetjes zijn per definitie te stom om voor de duvel te dansen. Nou ja, nog wel rond een pot water op hoog vuur met een missionaris daarin," antwoordde De Diplomaat weer even diplomatiek als altijd. Te stom om voor de duvel te dansen, te stom om voor de duvel te dansen, gonsde het in Krelis’ hoofd. Daar lag de oplossing.

 Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl

 Oudegrap,  Led Ledelich