woensdag 25 januari 2012

(Afl. 91) HOE GNOMÉ VOORGOED UIT OUDEGRAP VERDWEEN

De geruchten gingen dat Gnomé op haar gnomobiel tuffend langs de bossen en de weiden rond Oudegrap, door een gigantische maaidorser, bestuurd door boer Braat, was gegrepen. Men fluisterde dat het enorme hoofd van haar romp werd gekapt en dat het hoofd, met de tong uit de mond en de ogen wijdopen, honderden meters over de weg rolde en pas enkele meters voor het zwaar gesubsidieerde jeugdhonk tot stilstand kwam en, zo beweerde men, dat vijf duivelse kaboutertje, sommigen dachten dat het gnomen waren, er een partijtje mee voetbalden, wat onmogelijk was omdat een flinke trap tegen het grote hoofd minstens een dubbele voetbreuk tot gevolg zou hebben. Anderen beweerden dat ze voortvluchtig was omdat ze vijf van de zes kinderen van Barbarella uit jaloezie om het leven had gebracht, dit doordat er slechts een van de zesling overbleef in Oudegrap. Wat wel klopte was dat Gnomé, samen met Stultus, Ira en vijf van de zesling zich terugtrokken uit Oudegrap. Boer Braat had hen op zijn grote groene maaidorser een lift gegeven naar het klooster waar Gnomé zelf opgroeide. Het is bekend dat de kinderen op latere leeftijd kinderen bij elkaar verwekten die elke dag ‘knoop in je zakdoek’ speelden en nog heel lang en gelukkig leefden.

Einde.

Led Ledelich, Oudegrap

Kijk ook op de website van vriend/schrijver  Leo D. Lichteberg

woensdag 11 januari 2012

(Afl. 1) GOED MISLUKT

De Diplomaat wist zich mislukt, volslagen mislukt. Er was geen wending meer, geen keer, geen enkele keer, zelfs geen wederkeer. “Mislukt is mislukt”, bralde hij terwijl hij de spiegel van het borrelglaasje bestudeerde. Van alle kinderen die Barbarella op kerstdag baarde was hij geen enkele vader. Zelfs zijn zaad bleek improductief. Hoe kon De Diplomaat na dit drama nog verder leven? “Hoe kan ik na dit debacle nog verder leven,” vroeg hij zich hardop af. Hier hield men niet zo van in Oudegrap. Geen zelfbeklag, dat hoorde ook niet bij De Diplomaat. Ironie, cynisme, een veeg links en een sneer rechts; dat is De Diplomaat ten voeten uit, maar een beetje snikken om een kind waarvan hij geen vader was? Wat moest Jozef dan wel met dat kindeke Jezus? Die is uiteindelijk toch ook gelukkig gestorven? “Sterven is derven,” lalde De Diplomaat. Boer Braat genoot van het lijden van De Diplomaat. “Mislukt, man, jij bent goed mislukt,” meesmuilde hij. Hier zat muziek in, alsof De Diplomaat Bach betrapte bij het componeren, zo klonk dit De Diplomaat in zijn oren: “mislukt, goed mislukt.” Hij was goed mislukt, De Diplomaat. Had hij toch nog iets goeds gedaan!

 

Led Ledelich, Oudegrap

Kijk ook op de website van vriend Leo D. Lichteberg