De hark kwam van rechts! De gewonden werden verzorgd, de overledenen betreurd. Na de boerenknecht gelyncht te hebben, herpakten de anarchosyndicalisten zich. De hark kwam van rechts! De terreurdaad eiste vergelding. De grootste stommeling, en onder de anarchosyndicalisten bestonden daar een hoop van, begrepen dat een tegenactie een leider behoefde. Een mogelijke kop van jut mocht er iets mis gaan; zo dom waren de anarchosyndicalisten nu ook weer niet. Opeens hoorden ze iemand de naam van Kraak scanderen en allen brulden ze mee: “Kraak! Kraak! Kraak!” schreeuwden ze en trokken en masse naar Oudegrap waar Kraak zich, veel langer dan nodig was, door Barbarella liet verzorgen. “Oh, oh,” kreunde hij overbodig hard terwijl Barbarella hem liefdevol in de armen hield, “oh, oh, hoor je dat, Babs.” Kraak fluisterde alsof het spreken hem de grootst mogelijke moeite kostte. “Hoor je dat, Babs? Misschien komen ze me een bloemetje brengen voor mijn betoonde heldenmoed, of anders een mandje met fruit.” Amechtig viel hij terug in de kussens.
Lees ook Alfred de nieuwe roman van Leo D. Lichteberg.
Oudegrap, Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten