Stuurs keek Boer Braat voor zich uit en keurde niemand een blik waardig, laat staan Achmed. Hij had zojuist een sms-je van zijn hoogbejaarde moeder ontvangen waarin ze hem opriep om Achmed voor haar te zoeken en naar het bejaardenhuis te begeleiden. Boer Braat hoefde zelf niet mee naar binnen te komen, liet ze hem nog in datzelfde sms-je weten. “Mijn moeder zoekt je”, snauwde boer Braat zonder hem verder aan te kijken. Eventjes vertrok Achmeds gelaat. Niet iedereen hoefde van zijn lucratieve bijverdienste te weten. Hij kon dit toch moeilijk aan de Sociale Dienst verkopen? Krelis, kroegbaas, burgemeester, politieagent, rechter, advocaat, vakbondsleider van aspergestekers en tevens hoofd van de Sociale Dienst zag hem al aankomen: ‘Ik heb gisteren de moeder van boer Braat gebeft, vijftig euro verdiend, trek het maar af van mijn uitkering’. De zaken gingen toch al slecht omdat bijna elke oudere dame het loodje legde door een hartverlamming vanwege een zoveelste acrobatische prestatie van Achmed. Een voordeel hiervan was wel dat de vergrijzing snel naar beneden liep. Niemand durfde met zekerheid te stellen waaraan de moeder van boer Braat was overleden na het laatste amicale gesprek dat ze volgens de verpleegsters met Achmed voerde. Feit was dat ze crepeerde en van niemand afscheid nam. Een ander feit was dat boer Braat Achmed voor de deur van zijn moeder had afgeleverd.
Oudegrap, Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten