Ira knoopte Barbarela’s ochtendjas dicht en aaide over haar krulspelden. Barbarella snakte naar gestampte bruine bonen met sambal manis en haring in tomatensaus. “Zou je niet iets doen”, Ira keek De Diplomaat vernietigend aan, “het zou evenzogoed jouw kind kunnen zijn”. Barbarella raakte een flauwte nabij. “Geen aardbeienneus, laat het een negerkindje zijn”, murmelde ze. “Volgens de veearts wordt het een zesling”, pufte Barbarella. Ira wist wel wat Barbarella wilde eten. Ze bakte speciaal voor haar een omelet gevuld met rauw eendenhart, gepureerde koeienuier en brandnetel met veel oestersaus. “Zie en luister, vreet en huiver”. “Nu even niet, Diplomaat”. Het gezelschap zette zich aan het ontbijt. Gulzig stortte iedereen zich op het eten en smakte en slurpte alsof ze in een Chinees restaurant zaten. Achmed kwam binnen, niet veel later volgde boer Braat. Zijn oogwallen waren gezakt tot aan de mondhoeken die tegen zijn onderkaken kliefden. “Vermoeiende nacht, we moeten praten”. Hij wilde zaken doen en beloofde de Nieuwe Oudegrappers betere werkomstandigheden bij het asperge steken. Ira grinnikte, Stultus hikte een dommig Portugees lachje en Achmed bulderde. Ze hadden al lang en breed het hele aspergeveld leeg gestoken. Buiten liepen kinderen met mandjes voor hun schoot met daarin keurig gerangschikte asperges. “Asperges te koop”, riepen ze feestelijk, één centje maar”. Boer Braat kreeg een rolberoerte.
Oudegrap, Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten