Onbekommerd nipte De Diplomaat, zoals altijd aan de toog gezeten, zijn kopstootjes weg. Ira en Wika zaten aan een tafeltje. Moedeloos legde Ira haar zware, vergrote borsten te rusten op het tafelblad. Haar zanger, die van het lied ‘alleen van grote tieten kan ik genieten’ had het dorp al lang en breed verlaten. Wika krabde vreugdeloos aan haar bijgeknipte labia. “We zijn er in gestonken, meid.” “Gelukkig heb ik niets aan mijn lippen laten doen” verzuchtte Wika. Een jaar geleden waren volle lippen nog in de mode, maar vanwege de crisis zag je steeds meer smalle, verbeten lippen. “Heb je er echt niets aan laten doen,” vroeg Ira terwijl ze jaloers over Wika’s lippen wreef. “Nee, echt niet, meid, dit is volkomen naturel,” antwoordde Wika trots, haar lippen nog steviger tegen elkaar aan knijpend. Barbarella, inmiddels in de achtste maand, voegde zich zwaar kreunend bij de twee. Meewarig keek Wika haar aan. “Gaat het een beetje.” “Of het een beetje gaat. Achttien kilo kind, hoor, draag ik nu.” Achttien kilo kerstkind. Krelis, naast burgemeester, rechter, officier van justitie, vakbondsleider van aspergestekers en nu ook verloskundige, had uitgerekend dat ze 25 december zou bevallen. “Zes zondagskinderen, Babs. Prijs je gelukkig.” Barbarella prees zich allerminst gelukkig. Zes koters van zes verschillende vaders in één buik.
Oudegrap, Led Ledelich
Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?
Neem dan een gratis abonnement.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten