“Krijg ik nog terug van je,” vroeg Gnomé die met het viltje van drieduizend zwaaide. Maar dat kon niet de bedoeling zijn. Omslachtig zei Krelis dat Gnomé die drieduizend leende en dat ze in termijnen terug moest betalen. Daar moest ze dan wel wat rente over betalen, een ietse pietsje, zeg zes procent en dat over vijf jaar. “Maar dan ben ik het dubbele kwijt aan het eind van de rit.” “Juist, nu komt het.” Geduldig legde Krelis uit dat hij over tien jaar zesduizend euro had gespaard van haar centjes. “Daar kan ik je dan weer zestigduizend van lenen, maar omdat tien jaar nogal lang duurt en ik je vertrouw kan ik je dat nu al lenen.” Met boer Braat had hij afgesproken dat hij maar tien procent van het geleende in kas hoefde te hebben. Enthousiast pakte hij weer een viltje en schreef er met vette letters een zes en vijf nullen op. “Dit kun je allemaal besteden.” “Dus ik kan alles kopen met geld dat er niet is?” “Nou, niet is, niet is, dat zie je verkeerd,” aarzelde Krelis die ook niet zo veel van het door boer Braat bedachte systeem begreep. “Uiteindelijk komt het er op neer dat jij een heleboel ‘niks’ hebt en ik een beetje minder ‘niks’?” “Nee je begrijpt het niet, je kunt er wel van alles voor kopen.” “Goed, dan koop ik er een huis van, en als ik dan geen bierviltjes meer over heb om je terug te betalen?” “Ja, dan heb ik een huis en jij ‘niks’.” “Maar je had zelf niks?” Nadenkend plukte Krelis aan zijn denkbeeldige sikje. “Dat is het mooie, dat zei boer Braat ook al.” Gemakshalve vergat Krelis dat boer Braat nog heel wat viltjes van hem te goed had vanwege de pacht van de Oude Herberg. “Maar dan heb ik nog minder niks dan jij,” mopperde iemand. Opeens zwaaide iedereen met beduimelde bierviltjes. Gnomé hield het voor gezien en dribbelde vrolijk de deur weer uit, het bierviltje achterlatend op de bar. “Niks! Naks! Niente! Nada! Noppes!” klonk het achter haar.
Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl
Oudegrap, Led Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten