Tot ieders verveling deed Krelis zijn werk die dag zo goed dat er geen enkel voorval plaatsvond. Telkens als Gnomé wuivend voorbij tufte, en ze kon daar nauwelijks genoeg van krijgen, scandeerden de omstanders luid haar naam en applaudisseerden overdreven hard. Een enkeling zwaaide zelfs met de Oudegrapse vlag, hoogstwaarschijnlijk een vriendje van Drifters. Toen ze er genoeg van kreeg stopte ze voor de Oude Herberg waar Barbarella haar van de Gnomobiel tilde en naar binnen droeg. Zoals elk jaar hadden de mannen een stoel voor haar versiert met vlaggetjes, wimpels en ballonnen. Trots nam ze plaats, kuchte gewichtig waarna het geroezemoes stopte. “Leden,” begon ze, niet goed wetende waarvan, “Uh, Leden, ons dorp maakt moeilijke tijden door.” Er klonk een vrolijk geschater. Geërgerd fronste ze naar het publiek dat er weer het zwijgen toe deed en zo ernstig mogelijk probeerden te kijken. “We zullen ….” Iedereen vroeg zich af waarom ze zo bekakt sprak. “Ernstig,” vervolgde ze, “ondanks positief negatief … geen rooie cent meer te makke … rekening van De Diplomaat moet eindelijk eens betaald …. zo kan het niet langer.” De pret steeg naarmate Gnomé een droeviger beeld schetste. Uiteindelijk hielp de speech haar zoals gewoonlijk weer uit haar herfstdepressie en begon ze echt te genieten. “Op u, Leden … .” Er ging een zucht van verlichting, de speech liep hier ten einde zo wisten ze uit ervaring. Gnomé grijnsde nu van oor tot oor. “Leden, rust de zware taak … en daarom besluit ik tot een rondje voor de hele zaak!”
Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl
Oudegrap, Led Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten