Drifters stoof niet zozeer de Oude Herberg binnen vanwege het ‘grote nieuws’, nee, eerder leek hij op de vlucht voor Wika. “Groot nieuws, groot nieuws,” herhaalde ze. “Kom dan op met je nieuws,” riep De Diplomaat. “Wij, Drifters en ik, wij dus.” “Kom op, Wika.” “Wij dus, wij met zijn tweeën … .” “Nou weet ik het wel.” De Diplomaat draaide zich om en ook Achmed en Stultus wilden verder gaan met hun verhaal. “Wij gaan trouwen!” schreeuwde Wika triomfantelijk. Er viel een doodse stilte. “Trouwen? Jij? Drifters?” Besmuikt schudde Drifters het hoofd en keek bedremmeld naar de grond, als een kleine jongen die zojuist straf van de juf had gekregen. En dat klopte ook. Niet zolang geleden betrapte ze Drifters in al te innige omhelzing met zijn favoriete geit Dolly. Hij streelde haar vachtje en likte in het oortje, wat het beestje van verrukking deed mekkeren. In ruil voor haar zwijgen eiste ze een huwelijk. Zijn aberratie vergaf ze hem. “Wie de koe trouwt, trouwt ook de geit,” grinnikte Drifters. “Rondje voor de hele zaak, Drifters?” Tuurlijk, vond Wika. Niet veel later kwamen ook Barbarella en Gnomé de zaak binnen.” Barbarella leed aan allerlei zwangerschapskwaaltje: aambeien, het zuur, onstuitbare vaginale afscheiding en door dit alles een opkomende depressie. “Ik ben zo ziek.” “Ziek van het a.s. leven en dat is logisch. Onderzoek heeft aangetoond dat leven een genadeloze ziekte is; honderd procent van de mensen gaat er aan dood,” ginnegapte De Diplomaat.
Maak ook kennis met werk van vriend/schrijver Leo D. Lichteberg http://www.lichteberg.nl
Oudegrap, Led Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten