Boer Braat had een plan bedacht waarmee hij de rechten op de erfenis van zijn moeder alsnog kon claimen. Hij was in de Oude Herberg om Krelis te spreken. Krelis, officier van justitie, advocaat, agent, rechter, burgemeester, hoofd van de vakbond voor aspergestekers en nu ook notaris, moest hem behulpzaam zijn bij het behoud van zijn erfrecht. Met veel misbaar sloeg boer Braat zijn zoveelste klomp stuk op de rand van de bar. Hij eiste het testament in te mogen zien. Hieruit zou blijken dat zijn moeder aan dementie leed. “post mortem,” hij had het woord van De Diplomaat en wist amper wat het betekende maar vond het een even gewichtig als geweldig klinken, “post mortem moet ze gek worden verklaard, van lotje getikt, determeterend, dol, dwaas, krankjorum, mattaklap!” Hij bleef maar rammen, wat hem zijn zoveelste klomp kostte. “Waar heb je dat testament,” brulde hij naar Krelis die op zijn gemak aan kwam sloffen. Krelis snuffelde in de papieren. “Hier, hier staat het.” Krelis sprak nu als advocaat, “je hebt recht op je legitieme portie, daar kom ik als notaris niet onder uit.” “Wat legitieme portie! Ik wil het allemaal! Tot de laatste eurocent!.
Oudegrap, Ledelich
Geen opmerkingen:
Een reactie posten