De Diplomaat wist zich mislukt, volslagen mislukt. Er was geen wending meer, geen keer, geen enkele keer, zelfs geen wederkeer. “Mislukt is mislukt”, bralde hij terwijl hij de spiegel van het borrelglaasje bestudeerde. Van alle kinderen die Barbarella op kerstdag baarde was hij geen enkele vader. Zelfs zijn zaad bleek improductief. Hoe kon De Diplomaat na dit drama nog verder leven? “Hoe kan ik na dit debacle nog verder leven,” vroeg hij zich hardop af. Hier hield men niet zo van in Oudegrap. Geen zelfbeklag, dat hoorde ook niet bij De Diplomaat. Ironie, cynisme, een veeg links en een sneer rechts; dat is De Diplomaat ten voeten uit, maar een beetje snikken om een kind waarvan hij geen vader was? Wat moest Jozef dan wel met dat kindeke Jezus? Die is uiteindelijk toch ook gelukkig gestorven? “Sterven is derven,” lalde De Diplomaat. Boer Braat genoot van het lijden van De Diplomaat. “Mislukt, man, jij bent goed mislukt,” meesmuilde hij. Hier zat muziek in, alsof De Diplomaat Bach betrapte bij het componeren, zo klonk dit De Diplomaat in zijn oren: “mislukt, goed mislukt.” Hij was goed mislukt, De Diplomaat. Had hij toch nog iets goeds gedaan!
Led Ledelich, Oudegrap
Kijk ook op de website van vriend Leo D. Lichteberg
Geen opmerkingen:
Een reactie posten