“Nunc est bibendum,” riep De Diplomaat olijk. “Wat lul je nou, Diplomaat,” vroeg Ira, die achter de bar stond. “Nu is het tijd om te drinken.” “Voor jou is het altijd nu.” “Juist, jij begrijpt mij.” Het arme negerjongetje, dat door Krelis verplicht was een opleiding voor kwantummechanicus te volgen ter inburgering, bleek een broertje te hebben. Dit jochie zat in een hoek met een schaal Oud Oudegrapse Roze Koeken voor zijn neus. Drifters zat naast hem en propte de koeken in zijn mond. “Dus jij denkt de status van Oudegrapper te veroveren door het vreten van Oud Oudegrapse Roze Koeken? Hier!” en weer propte hij een koek door de strot van het arme jongetje, “potverdriedubbeltjes, ben jij helemaal belatafeld.” Drifters zette het op een heftig potje retroschelden. Tot de deur openzwaaide en een vrolijk gezelschap haar intrede deed. Boer Braat liep voorop en vendelzwaaide met de Oudegrapse vlag. “Hoera, we hebben centen,” zong het gezelschap, “hoera, we hebben geld. Nou kan de deur weer open wanneer er wordt gebeld.” Juist op tijd, zo pal voor de feestdagen, had hij van overheidswegen, Krelis, vernomen dat hij meer geld tegen minder rente uit mocht lenen! In zijn schuur draaide de geldpers, een nieuwe tweedehands kopieermachine, volop. Achmed bediende de snijmachine en Kraak stapelde de velletjes. Buiten zwaaide de mensen verheugd met de kerstverse biljetten. Winkeliers hielden majestueus de deuren voor ze open. “Ira?” “Jawel, Diplomaat.” “Nunc est bibendum.”
Oudegrap, Led Ledelich
Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?
Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm
Geen opmerkingen:
Een reactie posten